SPIEGEL STRING QUARTET

Muziek als spiegel van de ziel

Dankzij de volledige toewijding en de passie voor het strijkkwartetgenre, verwierf het in 1996 opgerichte Spiegel String Quartet zeer snel nationale en internationale bekendheid.

Het kwartet concerteerde in heel wat prestigieuze concertzalen en op talrijke festivals, zoals de Filharmonische Vereniging Brussel, deSingel Antwerpen, De Bijloke Gent, het Festival van Vlaanderen, Festival Ars Musica, het Concertgebouw Amsterdam, De Doelen Rotterdam, BBC Belfast, enz…. Ze zijn bovendien  kwartet in residentie in het Koninklijk Muziekconservatorium van Antwerpen en De Bijloke Gent en worden structureel gesteund door de Vlaamse Regering.

In mei 2007 kregen ze van de Unie van de Belgische Muziekpers de Snepvangersprijs voor hun CD met kamermuziek van Piet Swerts

Programma

Strijkkwartet in D opus 10                       Peter Benoit

Strijkkwartet in g op.27                           Edvard Grieg

Strijkkwartet in a opus 29, “Rosamunde”    Franz Schubert

Bezetting:

Elisa Kawaguti en Stefan Willems (viool), Leo De Neve (altviool), Jan Sciffer (Cello)

GILI 

Een hilarische mix van humor en magie.

Met één been in de cabaretwereld en met zijn andere been in een trukendoos, heeft Gili zijn schizofrenie ontwikkeld tot een geheel nieuw genre.

Gili weet in een razend tempo zijn publiek te overrompelen met Achiel - de gedresseerde vuurvlieg, zwevende bowlingballen, dyslectische grappen en een magisch duet met zijn hand. Als toeschouwer blijf je na de voorstelling sprakeloos achter met de vraag:’Hoe doet hij het, maar vooral ook ‘Waarom?’ En je weet dat je leven nooit meer hetzelfde zal worden.

In 2005 stond hij in de halve finale van Cameretten. De jury over Gili:

‘Gili heeft een programma in huis dat niemand snel zal vervelen. Hij weet waarmee hij bezig is en beschikt over een bijna argeloze timing. Zijn tempo is vloeiend; het is voor de toeschouwer moeilijk af te dwalen, laat staan te vluchten. Gili pakt je beet en houd je vast. Hij amuseert, hij boeit.’

Het Nieuwsblad was korter in haar oordeel: ‘Niet meer zo geschaterd sinds Tommy Cooper.’

De Morgen: ‘Gili blijft boeien !”

Of zoals we een toeschouwer hoorden : “Net Jan Bardi, maar dan  wel à la Tommy Cooper !”  We hadden het niet beter kunnen zeggen.

Gili draait al jarenlang mee in de comedy-scene en dit zowel in binnen- als buitenland. Met de Nieuwe Snaar “Revue” toerde hij twee seizoenen. Samen met o.a. Nigel Williams, Raf Coppens en Bert Kruismans was Gili één van de “true originals” van het comedycollectief “Bonjour Micro” en “The comedy all stars”.

http://www.gili.be

DE NIEUWE SNAAR 

Helden is zowaar de tiende voorstelling van dit uiterst Muzikale Theatergezelschap (of was het: Theatrale Muziekgezelschap…)

Helden is een uitzinnige ode aan onzinnige TV, poseren als een gigantische pauw met zes gitaren op de rug, explosief stuntwerk, slingeren als een androgyne paaldanseres en een ‘Gumbootsdance’ alsof Permeke de choreografie ervan zelf had bedacht….

Moet er nog zand zijn?

Welaan dan, een greep uit de Pers:

De Nieuwe Snaar: het enige theatergezelschap dat wegraakt met een hyperkinetische combinatie van humor, sérieux en tristesse, chaos en acrobatische hoogstandjes….Gunter van Assche in De Morgen.

'Helden’ is waarschijnlijk de meest broze, de meest spirituele voorstelling die De Nieuwe Snaar al maakte.

Het is ook een antwoord op een scheefgegroeide reputatie: deze vier heren zijn meer dan een optelsom van leuke liedjes, sterke acrobatie en goede moppen…Peter Vantyghem in De Standaard … Ze doen vooral het adjectief in hun naam opnieuw alle eer aan.

Tussen doodse stilte en grunge, frivoliteit en gewichtigheid wandelde het kwartet, zoekend naar braakliggend terrein, soms op een erg dunne koord.

Tom Peeters in De Tijd

Ondertussen is de voorstelling alleen nog maar gegroeid en uitgepuurd.

2007 is ook het jaar van het 25-jarig bestaan van De Nieuwe Snaar…. een voor de hand liggend “Jubileumprogramma” is het dus niet geworden.

HELDEN viert het 25-jarig bestaan op zijn manier: met de- tot nu toe- mooiste voorstelling!

Van en met: Jan De Smet - Geert Vermeulen - Walter Poppeliers - Kris De Smet

Regie: Frans Van der Aa

Foto: Johan Jacobs

GUNTER LAMOOT 

WEGENS ONVOORZIENE OMSTANDIGHEDEN (verblijf in China)

gaat de voorstelling van GUNTER LAMOOT door op

ZATERDAG 12  JANUARI 2008 OM 20u00

"UW BESTE VRIEND"   

Sinds zijn overwinning op de laatste editie van Humo’s Comedy Cup (in 2005), gaat het Gunter behoorlijk voor de wind, zowel theatergewijs als op de televisie. Want naast zijn wekelijkse verschijning in “Comedy Casino” (CANVAS), is hij nu ook een vaste rubriekgast in de Laatste Show. Tussendoor leverde hij reeds (video)bijdrages voor o.a. Cirq (Bataclan), De Standaard Online Podcasts, Villanella, de Brakke Grond of KingKong.be. Binnenkort komt daar nog eens de verfilming van “Ex-Drummer” van Herman Brusselmans bovenop, waarin Gunter een prominente rol vertolkt.

En nu presenteert Gunter u dus graag voor het 2^e seizoen op rij zijn volavondvoorstelling “Uw beste vriend”. Hij komt op in het land van de rijzende zon met een fez op zijn kop en steekt een verhaal af over zijn roemrijke vader. Even later belandt hij terug van Mars op het podium en zit als een toegewijde stempelaar op café met Philip De Winter, Karel Dillen en diens hond! Lamoot haalt het rechtse gedachtegoed onderuit met een verhaaltje dat zich een weg meandert over het Frans chanson tot aan een coupe brésilienne.

U weze wel gewaarschuwd: in deze zaalshow komt Gunter, trouw zoals hij is, grofgebekt uit de hoek. De voorstelling bevat dan ook expliciet taalgebruik én confronterende (porno)beelden ter illustratie. Ingrediënten die de toeschouwer in geen geval onberoerd laten, maar die noodzakelijk zijn voor zijn verhaal. Een verhaal dat bol staat van de maatschappijkritiek en een onbehaaglijke spiegel wil voorhouden aan het publiek.

“Gewoon een ijzersterke show” (De Morgen)

“Zijn show was helemaal af. Het was gedurfd en zijn timing was geweldig.” (Guy Mortier)

ECHT ANTWAARPS TEATER

“ENE POT NAT”

Na een wereldreis van 7 maanden, komt Wenneke, de enige dochter van  Marcel en Christiane, terug thuis.

Tijdens haar reis is ze in Afrika verliefd geworden op Wim, een Belgische blauwhelmsoldaat.

Zo verliefd dat ze binnen de kortste keren wil trouwen. Met heel veel enthousiasme wil ze haar ouders verrassen met dit grote nieuws.

Maar die hebben voor haar een nog grotere verrassing in petto.

Als de ouders van Wim-soldaat ook een verrassing klaarhebben is er verbijstering alom.

Als je van de ene verrassing in de andere valt, wat is dan het uiteindelijke resultaat ?

Dat alles ene pot nat blijkt te zijn !

Acteurs:            Ruud De Ridder - Nicole Laurent - Anke Frédérick

                         Linda De Ridder - Myriam Vischschoonmaker - Firmin Troukens

NIGEL WILLIAMS 

"DEMOCLASH"

Over de ‘mag niet’ en ‘moet’ maatschappij.

Terwijl ik onlangs in mijn wagen aan het wachten was aan verkeerslichten, telde ik achttien gebodsborden.

Toen de lichten op groen sprongen, begon iedereen te claxonneren omdat ik ‘stomweg’ nog steeds die borden aan het tellen was.

Van de achttien borden waren er zes die elkaar tegenspraken en ik dacht: “ Wow, echte democratie in het verkeer want elk standpunt, elke mening komt aan bod.”

Diezelfde nacht droomde ik van een maatschappij waarin ik geen voet meer uit huis durfde zetten omdat ik angst had om een of andere overtreding te begaan…

Plots hoorde ik mijn wekkerradio en iemand zong “Iedereen is de weg kwijt”. Sindsdien krijg ik dat gevoel van ‘de weg kwijt te zijn’ niet meer uit mijn hoofd.

We zijn collectief de weg kwijt.

NIET ROKEN, NIET PARKEREN, 30 KM PER UUR, VERBODEN ONDER DE 18 JAAR, MELDPLICHT, HIER ROEPT MEN NIET, HIER VLOEKT MET NIET, STEMPLICHT, CAMERABEWAKING, POLITIECONTROLES, DOUANECONTROLES, IDENTITEITSCONTROLES.

En de lijst wordt langer en langer en langer….

‘Democlash’ is de nieuwe spoken word monoloog van Nigel Williams (Penismonoloog, Terrorist).

In zijn nieuwe show onderzoekt Nigel onze democratische samenleving en komt hij tot hilarische conclusies. Wij, de brave burgers, worden bestookt met regels.

Wij moeten over alles een mening hebben. Wij, de brave burgers, moeten veel en mogen hoe langer, hoe minder. Via de lachspieren helpt Nigel ons door de wirwar van onze ‘Democlash’.

Lachen is verplicht!  

Foto: Eugene Hertoghe

KRIS DE BRUYNE

"40 JAAR OP TOURNEE"

Een Multi-mediale Jubileum Concerttournee.

1968.

Kris de Bruyne maakt zijn 1^ste singel.

Schoorvoetend doet hij enkele TV-en andere losse optredens, en start hij een 1^ste eigen kleine tournee.

Sindsdien speelt Kris gemiddeld zo’n 45 concerten per jaar.

2008.

Als logisch vervolg op de Jubileumtournee “30 jaar Zwervend Bestaan” (1998) toert Kris nu met “40 jaar op Tournee”.

Hij maakt een publieksvriendelijke songkeuze en speelt die met een verrassende verzameling muzikanten, speciaal samengesteld om zo dicht mogelijk de bekende platenversies uit te voeren.

Een onverbiddelijke songkeuze.

Uit zijn 17 albums kiest hij songs als De Onverbiddelijke Zoener, Ook omdat Brussel Stinkt, ’s Nachts als het Donker is, Amsterdam, Vilvoorde City, Ballerina’s , Lieve Jacoba, Castelli di Cannero, Tijd om te gaan Slapen, Waar ik voor Leef, Meisje in het Blauw, De Emigrant, Waesland, Wachten op Morgen, Winterstil,…

Een sublieme evocatie.

Deze wervelende concerten worden ondersteund met multimediale projectie:

zeldzame sfeerbeelden van vroeger en nu, oude foto’s, films & video’s uit verschillende Tv-archieven, tekstfragmenten en documenten.

Met:          - Kris De Bruyne: Lead vocals, mondharmonica & akoestische gitaren

            - Een Multi-Superband:Sax, mandoline, banjo, 12-string, Line 6-gitaar,

        Hammond & backing vocals: Henri Ylen

           -  Akoestische & elektrische gitaren: Patrick Deltenre of Angelo Bisceglia

           - Contrabas & bass: Werner Lauscher

           - Drums: Yves Baibay

           - Vleugelpiano, keyboards, accordeon & backing vocals:

             chef d’orchestre Michel Bisceglia  

Foto: Yan Vergauwe

WIM OPBROUCK en MAANDACHT 

"TV TUNES K.N.T."

Voor de tweede maal slaan Maandacht en Wim Opbrouck de handen in elkaar voor de productie ‘TV-tunes’, een muzikale roadmovie waarbij bekende en minder bekende tv-tunes en de figuren die er in voorkomen in hun blootje worden gezet.
 
Waar we in deel één - TV-tunes K.N.T. - met onze duim-in-de-mond, wegkruipend in een blauwe flanellen pyjama, genoten van de tunes uit onze prille kindertijd… mogen we nu al wat later opblijven en worden we, met een zakje chips in de hand, teruggekatapulteerd naar onze puberjaren met tunes uit series als The A-team, Dallas, The Flintstones, The Dukes of Hazard, Buck Rogers, Chips… en vele anderen.
 
En uiteraard ‘ontspruit’ er zich ook deze keer een schitterende hebbeding-CD – een dubbele zelfs!
 
Wim Opbrouck en Maandacht nemen u op hun eigenste muzikale manier, met maximale onnozelheid, mee terug naar wat geweest is.
Nostalgie troef!

De geitebreiers van dienst:
Wim Opbrouck – zang, klavier
Ron Reuman - drums
Tom Van Stiphout - gitaren
Chris Carlier - contrabas
Nils De Caster – viool, mandoline, lapsteel...

	VRIJDAG 18 APRIL  2008 Aula CC ¦   20u00 V.V.K. ¦ € 10,00 55+ - CJP - kind -12j. ¦ €   7,00     KASSA ¦ € 12,50 55+ - CJP - kind -12j. ¦ €   8,75
DON G
"I SOLISTI DEL VENTO EN THEATER TAPTOE vzwI" naar Don Giovanni van W.A. Mozart Amore, Passione ed Infedeltà   In het kader van het Mozartjaar bundelden I Solisti del Vento en Figurentheater Taptoe hun krachten om Don G., gebaseerd op Mozarts opera “Don Giovanni”, op de planken te zetten. Vijf spelers van Theater Taptoe verbeelden het operascenario aan de hand van prachtige poppen en feeërieke maskers. Het poppenspel wordt gecoacht door de Nederlandse poppenautoriteit Fred Delfgaauw. Don G. verhaalt over een vrouwengek die bemint, bedriegt en de dood tart voor een verovering. Hij verovert de ene vrouw na de andere, maar blijft er nooit één trouw. Het verhaal is gereduceerd tot zijn essentie en is daardoor minder gecompliceerd dan de originele versie. De muziek van Mozart zal men feilloos weten te herkennen. Mozarts tijdgenoot Triebensee bewerkte de bekendste aria’s en melodieën uit de opera in de vorm van een suite voor ‘Harmonie’, een toen populaire blazersbezetting bestaande uit twee hobo’s, twee klarinetten, twee fagotten, twee hoorns en een contrabas of contrafagot. Deze eigentijdse adaptatie van Don G. is een ideale laagdrempelige kennismaking met Mozarts opera-erfgoed, op een manier die recht doet aan muziek zowel als drama. Muzikale leiding: Francis Pollet  Muziekregie: Frank Henderickx Theater Taptoe: 5 poppenspelers Luk De Bruycker - concept, dramaturgie, poppenspel Dirk De Strooper - concept, toneelbeelden, ontwerp poppen, poppenspel Yves Coumans, IIse Debrouwere en Roel Bouquet - poppenspel Regie: Vincent van den Elshout Coaching poppenspel: Fred Delfgaauw

COMPONIST DHR. ROLAND CORYN 

Na het beëindigen van de vorige biënnale vroeg gewezen schepen van cultuur Willy Vandemeulebroucke mij om de 8^e Harelbeekse Muziekbiënnale te wijden aan mijn eigen composities.

Eerst was ik door de vraag verrast en eerder terughoudend.

Maar bij nader inzien realiseerde ik mij dat veel melomanen uit de streek mij wel kennen als componist, maar buiten enkele hier reeds uitgevoerde composities dat een groot gedeelte van mijn oeuvre hen zeker onbekend is.

Daarom heb ik in dank ook ja gezegd.

Zeker drie kwart van mijn oeuvre is ontstaan op uitnodiging van derden.

Deze wijze van componeren heb ik, in tegenstelling  met veel van mijn collega-componisten, nooit als een last ervaren.

Veeleer was de vooropgestelde deadline een stimulans.

Het gaf mij altijd het gevoel een sociale verwachting te mogen en kunnen inlossen.

Iets wat, hoe minimaal ook, mij het gevoel gaf ergens nuttig te zijn in de maatschappij en niet te leven als een artiest in zijn ivoren toren.

Gedurende de zes concerten die deze biënnale zal kennen heb ik gepoogd binnen het bestek van dit festival een klein overzicht composities te laten horen van composities die mij nauw aan het hart liggen. Zo zal u de gelegenheid krijgen een gedeelte van mijn composities voor klarinet, piano,cello en piano, harmonieorkest, nieuw koorwerk, pedagogisch werk en tot slot een grote kamermuziekcompositie voor fluitkwintet te beluisteren krijgen.

Hiervoor heb ik mij omringd met musici die als uitvoerders honderd procent mijn vertrouwen genieten.

Zo hebben toegezegd: Yves Knockaert als spreker, het Vanoosthuyse klarinettenkwartet met als solisten Eddy Vanoosthuyse, Frank Coryn, David Van Maeleen Marc Kerkhof, de pianist Hans Ryckelynck, het Koninklijk Harmonieorkest Vooruit olv. Geert Verschaeve, de cellist Herwig Coryn en de pianist Paul Hermsen, het VRK-koor met als dirigent Johan Duijck, de Muziekacademie als uitvoerder van ‘Merel Miranda’ op tekst van André Velghe en de groep Arco Baleno met de fluitist Peter Verhoyen.

Naast werk van mijzelf heb ik deze vrienden gevraagd om composities te programmeren van mijn voorganger en mentor Jan Decadt en van mijn collega’s  Luc Van hove, André Laporte, Lucien Posman, Rudi Tas, Godfried en Frédéric Devreese enz…

Zo hoop ik niet alleen een kleine doorsnede te geven van mijn eigen oeuvre maar tevens zult u horen wat vandaag muzikaal leeft in Vlaanderen

Roland Coryn